In De Vleugel zoek ik een gemeenschap

In De Vleugel kan ik samen met Miette, mijn echtgenote, mijn weg naar een autonoom, bevrijdend en engagerend Christendom verder zetten. Ik kan er open en creatief mijn zoektocht naar mijn alfa en mijn omega ontdekken. Daar  mag ik die bron en toekomst gerust benoemen in de naam van Jezus van Nazareth, die liefste en 'allermenste' mens in wie God zichtbaar wordt als mijn Vader, Moeder. In De Vleugel kan ik mij laven aan warme waarheden die mij langs vele wegen worden aangebracht, langs andere geloven, langs andere 'on-geloven', in echte, open uitgesproken oecumene en in wederzijds respect. Het is een van die plaatsen waar ik de boeiendste aller tochten kan gaan. Het is een tocht naar mijn diepste diepte, mijn eigenste eigen. Daar ontmoet ik anderen en de gans Andere. De avondtafel is een plek bij uitstek omdat wij daar die verhalen delen en uitwisselen.

Ook de contacten met andere groepen zoals De Brug, Dominicus, Werkplaats voor Theologie en Maatschappij krijgen een plaats in mijn geloofsverhaal. Maar ook de contacten met groepen uit het buitenland zoals met Saint Merry in Parijs en met Wir sind Kirche in Duitsland horen daarbij. Allemaal zijn het kernen van geloof die sterk betrokken zijn op de maatschappij, de polis en de mensen. Vooral de verdrukte, de arme, de verlatene zijn bondgenoten. Maar ook de zorg voor de natuur, de aarde en de kosmos is aanwezig.

Het beleven van het algemene priesterschap door mannen en vrouwen, al dan niet celibatair maar vrij gekozen, die voorgaan in een open gastvrije ware eucharistie met zegenen van brood en wijn en breken en drinken en delen, bepaalt wat De Vleugel voor mij betekent.

De Vleugel klinkt voor mij als
beleven van stilte
gemeenschap en inzet voor anderen
bezield vanuit de Bergrede
eiland van bezinning en voedsel
in verbinding met de kerk, verticaal,
en met evangelische gemeenschappen, horizontaal
onder zulke Vleugels zoek ik rusteloze geborgenheid
op zulke Vleugels wil ik gedragen worden

Joppy Schiltz

Vertel het verder: